ก็ชื่อเรื่องมันก็ดูงงๆอ่ะนะ ก็เพราะเราช่วงนี้ก็งงๆ ที่แน่ๆคือก็ยังเซงกับผมสั้นอยู่
ไม่อยากผมสั้นอ่ะ มันง่ายนะแต่ง่ายไป เหมือนเราในช่วงนี้ "ง่าย"ไป
อารมณ์ช่วงนี้ก็ งืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยไม่รู้จะตั้งชื่อว่าไงดี มันงืมจริงๆ
มันเบื่ออ่ะ มันเบื่อแน่ๆ ไม่เคยไม่เบื่อ ไอ้สับสนอ่ะ ก็สับสนมาตลอด
แต่ช่วงนี้ดูเหมือนจะสับสนมากเกินไป มันเลยดูอาการงงๆ ดูไปซ้ายก็ไม่ได้ ขวาก็ผิด
เฮ้ออออออออ ไม่น่าเลยจริงๆ อยู่แบบเดิมก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ
ตอนนี้เลยเหมือนโดนทรายดูด ถ้าไม่อยู่นิ่งก็มีแต่จะจมและจม....

พูดถึงแก้วเนี่ยในชีวิตเราเปรียบตัวเองเป็นแก้วมาหลายครั้งละ
ตอนปี 2 เราบอกว่าเราเป็นแก้วที่ใส่น้ำจนเต็ม มันเติมไม่ได้แล้ว
จากตอนนั้นอ่านเสดสาด ก็เลยบอกทุกคนว่าไม่อ่านนะ รู้สึกพอ
จากนั้นก็เวียนมาเรื่อยๆมาถึงเรื่องนู้นเรื่องนี้และก้เหมือนกับว่าชีวิตมันก็
เวียนไม่พ้นแก้ว 1 ใบสักที เราเคยพูดเรื่องแก้วแตกใน blog ประมาณหลายอันมาแล้ว
ก็เป็นแก้วอีกแล้ว ทำไมต้องเป็นแก้วด้วยนะ แล้วถ้าแก้วแตกแล้ว
ทำไมยังบอกว่าแก้ว 1 ใบ ก็คงต้องบอกว่าแก้วเรามีหลายใบ
แต่เป็นของแต่ละคนคนละใบ และแก้วของสถานการณ์สถานการณ์ละใบ
เมื่อแก้วของใครากคนมันแตก มันก็ยากที่จะต่อกลับ อย่างๆจิงๆช่วงนี้เราก็กำลัง
พิสูจน์อะไรในความรู้สึกแก้วแตกนั้นอยู่.....
ในขณะที่ถ้าเปรียบเราเป็นแก้วจริงๆแล้วเนี่ย มันคงดูเหมือนแก้วที่หนามากและตื้น
ซึ่งแก้วแบบนี้ก็คงดูว่าจะแตกยากหน่อย หากแต่บางทีมันก็ไม่ยากขนาดนั้นมั้ง
และถ้าตกแล้วไม่แตก แต่แค่ร้าว มันก็อาจจะหายได้ หรือว่าจะลืมๆมันไป
แต่จริงๆแล้วรอยร้าวมันไม่เคยหายไปจากแก้วต่างหาก แต่มันก็แค่จุดๆหนึ่ง
เมื่อถึงเวลามันก็แค่ลืม แต่มันก็ไม่เคยหายไป...............

ตอนเด็กๆเชื่อว่าหลายๆคนคงเคยเล่นที่มันเป็นแท่งกลมแล้วพอเรามองลงไป
แล้วมันจะเป็นรูปต่างๆขึ้นอยู่กับการหักเหของแสงภายในขวด และ
กระดาษสีต่างๆที่เราใส่ลงไปใช่มะ ซึ่งในความรู้สึกเราตอนนั้น
มันเป็นอะไรที่น่าทึ่งและดูดีมากเลย แต่ความจริงแล้วเครื่องเล่นแบบนั้น
เกิดจากพื้นฐานเล็กๆน้อยทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น ซึ่งพอมาพูดถึงในเรื่องของ
ความเป็นศาสตร์แล้วเนี่ย ชีวิตคนเรามันก็มีศาสตร์มากมายให้เรียนรู้
ที่กล่าวไปเป็นศาสตร์ที่ง่าย แต่เนื่องจากความง่ายของมันทำให้
คนทั่วไปสามารถนำเอามาประยุกต์ทำอะไรได้ง่าย แต่มันก็มีเหมือนกัน
ศาสตร์ที่มันยากๆที่เราต้องไปเรียนมัน และเมื่อเรียนก็เกิดคำถามว่า
จะเรียนไปทำไมในเมื่อเราไม่มีทางเข้าใจ จะให้เข้าใจยังงเลย สาอะไรกับให้ประยุกต์
ยังให้เกิดคำถามขึ้นมานักว่า ถ้าเช่นนั้นแล้วทำไมต้องทำหลักสูตรมันให้ยากเช่นนี้ด้วย
ก็ไม่ทราบว่าจะบ้าพลังหรืออะไร แต่ที่แน่ๆมันยากเกินมนุษย์มนาเค้าเรียนกันแน่นอน
เฮ้อออออ........

คับผมหลังจากจบเรื่องของการ complaining กับการเรียนที่ยากเกินจะอ่ย
ออกมาเป็นภามนุษย์ได้ก็จะมาอัพเดดตัวเองให้เพื่อนๆฟังกันหน่อย
สำหรับญาติสนิมมิตรสหายที่เคยรู้จักกันมายาวนาน ในรอบ 1 เดือนที่ผ่านมา
มีอะไรเปลี่ยนแปลงกับเพื่อนคนนี้มากมายเหมือนกัน
1.เราย้ายที่ทำงานแล้วนะคับ มาทำที่แบงค์กรุงเทพ กับเพื่อนบีม
2.ก็ถ้ารักกันจริงก็น่าจะรู้ว่าเพื่อนบาสจะเป็นพวกไม่มีไรทำก็ติดบ้าน
โทรมาถามว่าอยู่ไหน เมื่อก่อนก็ตอบง่ายๆชิวว่า"บ้าน" ก็เด๋วนี้มันก็เป็นอะไรที่
ต่างไปช่วงนี้ก็เที่ยวบ่อยมากทำเป็นเหมือนเพิ่ง 20 เพิ่งเข้าผับได้
ก็ใช้ร่างกายซะเกินคุ้ม 5555555+ ภูมิต้านทานแอลกอฮอลล์สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ประเด็นคือชั้นเริ่มรู้สึกว่าเหล้ามันต้องกินกับน้ำเปล่านี่ดิ 5555+
อย่างไรก็ตามเริ่มมีความรู้สึกเหม็นกลิ่นแอลกอฮอลล์แล้วไม่รู้ว่าเป็น
เพราะว่าวันนั้นเหนื่อย หรือเพราะอาการเดิมๆที่เมื่อกินเหล้ามากไป
แค่ได้กลิ่นเหล้าไกลๆก็เอียนจะอ้วกละ (สรุปคือกูท้องปะเนี่ย555+)
3.นิสัยเดิมๆบางอย่างเริ่มกลับมา ไม่ว่าจะเป็นขี้เกียจ เบื่อเด็กเรียน
เบื่อคนรอบข้างง่ายดาย งอแงไร้สาระ เอาแต่ใจมันเริ่มจะกลับมาหมด
อย่างเดียวที่ไม่อยากให้กลับมาเลยคือความใจร้อน ก็หวังว่า
อย่ากลับมาเลยละกันนะ(คนที่เพิ่งรู้จักอย่า งงไปเพราะนี่คือเรียกว่าเย็นมากแล้ว)

ก็ไม่มีอะไรมาก คิดว่าช่วงนี้เป็นช่วงแห่งการเปลี่ยนแปลงของอะไรหลายๆอย่าง
ในชีวิตเลย จะว่าไปเดือนที่ผ่านมาเนี่ยเกิดอะไรขึ้นมากมายหลายอย่าง
ถามว่าชอบชีวิตแบบนี้มั้ยก็ชอบนะ แต่มันน่าจะมาเร็วกว่านี้สัก 2ปีก่อน
เพราะว่ามันมาช่วงนี้ มันเหนื่อยเกิ๊น ทำงาน เรียน เที่ยว แล้วจะเอาเวลา
ที่ไหนมาอ่านหนังสือ คิอแล้วก็ปวดหัว ต้องขอจรรีไปอ่านหนังสือต่อก่อนดีกว่า

When it comes to love, we'll always be a child.

เมื่อวานมันมีประเด็นนึงเกิดขึ้นคือหลายครั้งที่เราพยายามจะ
ซักเสื้อเชิ๊ตเพื่อให้มันยับและไม่ต้องรีดเพราะว่ามันควรจะใส่แบบนั้น
แต่สุดท้ายไม่ว่าจะพยายามยังไง เสื้อที่เรามักจะเอาเข้ามาเก็บไว้ก็มักจะ
ถูกเอาไปรีดทุกครั้งเลยซึ่งทำให้ครั้งนี้ในเมื่อสบโอกาสจึงได้เอ่ยปากบอก
ป๊าไปว่า ป๊าเสื้อเบนซ์2ตัวนี้อ่ะไม่ต้องรีดนะ ป๊สก็ถามว่าอ้าวทำไมอ่ะ
เราก็แบบมันไม่ต้องรีดอ่ะป๊ามันแค่ต้องใส่แบบนี้ ป๊าก็จริงหรอ ใช่หรอ
เราก็อืม เราก็คิดว่ามันจะเป็นประเด็นที่เค้าจะเข้าใจแล้วและไม่รีดเสื้อเรานะ
แต่แล้วเมื่อเช้าตื่นขึ้นมา เสื้อก็เรียบตามระเบียบ เฮ้อออออเซงเจงไม่เข้าใจว่า
ทำไมบางทีคนเราต้องมีแบบแผนทางความคิดอะไรมากมายไปได้
ทำไมเมื่อเราเจอคนๆนึง เราถึงได้ต้องคิดไปก่อนว่าเค้าจะเป็นแบบนู้นแบบนี้
ทำไมต้องมีแบบแผนอะไรมากมายนัก บางทีถ้าค่จะออกจากกรอบไปบ้าง
มันจะเป็นยังไงงั้นหรอ.....

ไปตัดผมมาเพื่อน บาสเซงมากกกกกกกกก
เพราะว่าช่างแม่งเข้าใจผิด และตัดผมสั้นให้ช้านนนนน โอ้ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่เอา ชั้นไม่เอาผมสั้น รดน้ำแล้วมันจะยาวมะอ่ะ

It's one month already since I started working at Bangkok Bank.
At first, I have to say that it was totally different and in the first week
it's like a lot of pressure and changes but after one month it was ok.
I cant say by now that I like this job but at least it is some change that
I look for. It's kinda make me feel like working again.
But i dont wanna say much because it is just the beginning the worst
has not come yet so I can't say anything.

Well, i dont know exactly, how much Thailand inflation was last year.
Somewhere around there 4% at most i guess. I dont care although
I need to care due to the fact that my life right now totally depend on it.
But I dont care, really. 4% is the number, I dont know where they
collected the data but probably not where I live. I live in the world that
public transport increase from 3.50 Baht to 7 Baht in two years,
cost for one meal increase from 30 Baht to 35 Baht in one year,
and oil price increase each day. This is the truth. The truth about
the about 4% inflation but does it really reflect the cost of living that
has been surging up. When the year end, HR will always say that
we already considered inflation problem blah blah blah and then
we will increase your salary by 10%. Reall!!!! think about it.
Transportation cost increase by 100% in two year so on average it is
50% a year, food meal increase about 15% a year. So 10%!!! really,
i feel like I'm getting poorer each year despite the fact that
we receive more salary.

So that I need to leave some part of what I want in order to
have what I want most. 

นี่ก็เป็นอีก quote นึงที่รู้สึกว่าฟังแล้วมันดีมากจากหนังเรื่อง Grey' anatomy
จริงๆเรื่องนี้เป็นซีรี่ที่ดูง่ายมาก และเป็นหนังทางการแพทย์ที่ใช้ศัพท์ธรรมดามากมาย
สามารถฟังได้ อาจต้องรับตัวนิดหน่อย แต่โอเคมาก สนุกๆแนะนำให้ดู
มันส์มากกก นี่ก็ Season 4 Finale ล่ะ พูดจริงๆคือว่าseason นี้แบบมีเรื่องให้
surprise มากมาย แต่ใช้ได้เลยทีเดียว ก็ไม่ได้พยายามจะ convince แค่รู้สึกว่าหนุกดี

มาต่อกันอีกเรื่อง วันนี้ไปกินอาหารเกาหลีมากับเพื่อนที่ MIF กินกันเข้าไป
14,080 บาทเท่านั้นเอง ถูกๆ เหอะๆๆๆๆๆ แล้วตอนบ่ายไดนู ตาล นุ่น เดินแบบ
ดูแล้วโคตรปวดหัวเลยเหมือนจาไข้ขึ้น พอไอ้ตาลเดินเสร็จก็กลับเลย
เพราะไม่ไหวแล้ว กลับมาก็นอนนนนนน ตื่นมาก็ดูซีรี่ช่างสุขใจ
แต่....
เนื่องจากเป็นคนมีภาระ และเหมือนquote ข้างบนบอก คือเราอยากทำอะไรมากมาย
แต่ว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะว่าเวลามันไม่พอ ทำให้เมื่อดูซีรี่เสร็จต่อให้อยากเล่นเกมส์นู่นนี่
ก็ทำไม่ได้เหอะๆๆๆ ต้องอ่านหนังสือ เตรียมนู่นนี่นั่นโน่น วู้ว.....
เหนื่อย เบื่อ เซ็งเจรงๆ
วันจันทร์นี้เงินเดือนออกละดีใจมากกกก ไม่ใช่เงินเดือนๆแรกอ่ะนะ
แต่ที่ต้องดีใจขนาดนนี้ก็ง่ายมาก เนื่องจากเดือนนี้จนได้จนอีก
ต้องจ่ายหนี้คืนมากมาย เหอะๆๆๆๆๆๆ

เป็นเรื่องมึนๆงงๆที่อยู่ดีๆก็ไปหัวหินเพื่อไปดูไอ้คอนเสิตนี้ซะงั้น
ทั้งที่จริงๆจนถึงวันศุกร์ก็ยังปฏิเสธไอ้คุณตาลอยู่เลย แต่นั่นล่ะสุดท้ายวันเสาร์
เรียนเสร็จก็บึ่งๆมาเอากระเป๋าและไปหัวหินโลด ไปคราวนี้ก็มีคุณนุ่น
และเพื่อนตาลที่ebaไป งานนี้แบบคนเยอะมากกกกจะว่าคนเยอะเพราะที่มันน้อย
เดินทางลำบาก หรือว่าคนมันเยอะเพราะงานมันน่าสนใจก็ไม่รู้
แต่ที่แน่ๆการเดินทางลำบากพอควร คนมาถึงปากทางเขาตะเกียบก็
ถอดใจไปซะเยอะ เพราะว่าต้องเดินต่ออีก4โลเท่านั้น เพราะรถสองแถวก็หาได้น้อย
แต่เนื่องจากเป็นโชคอันดีที่กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาไงดีก็ดันมีรถ2แถวมากู้ชีพให้
กว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไปจะ3ทุ่มแล้วในใจอีตาลอยากดูgroove riders
ก็กลัวว่าเค้าจะเล่นไปแล้วเพราะตามตารางเฮียแกมันต้องเล่นตั้งแต่เย็นๆนู่น
แต่จากการถามเพื่อนก็ทราบว่าเหมือนตารางมันจะรันประมาณ4ชม.โอ้แม่เจ้า
ถ้าเป็นจริง งานมิเลิกตี4หรือคับ พอถึงงานปุบพิธีกรก็ประกาศปับว่า
ขอเชิญพอกับgroove riders เหอะๆๆๆก็โชคดีของตาลไป แต่ว่ามันยังไม่จบ
เพราะงานนี้ที่คุณตาลและคุณนุ่นตั้งใจมาดูคือทีโบนและโมเดินดอก
แต่เมื่องานดำเนินๆไปก็ไม่มีวี่แววของทั้ง2วงเอาซะเลยสักประมาณ4-5ทุ่ม
คนที่มีกระจิตกระใจอยากดูจริงๆก็มีแค่คุณนุ่นคุณตาลและเพื่อนนุ่นมากกว่า
ทำให้เพื่อนตาลขอกลับไปก่อน เสร็จปุบก็เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนก็แล้วตี1ก็แล้วคับ
ก็ยังไม่มีวี่แวว คนก็ก็ยังหนาแน่นอยู่จนกระทั่งพิธีกรประกาศว่าขอเชิญพอกับ
สาวสวยเจ้าแม่R&Bเท่านั้นหละคับ คนถึงขั้น....ลุกกลับบ้านกันโดยทั่วกัน
คนก็บางตากันไป และก็เรื่อยๆจนถึงตี2ครึ่งซึ่งคิดว่าก็ดึกมากแล้วมันต้องมีได้แล้วนะ
ไอ้2วงนั้นอ่ะกูเริ่มเหนื่อยมากกกกกกแล้วอ่ะเพราะว่าคนมันทยอยกลับ
พื้นที่ให้วิ่งเล่น กระโดด เยอะมากกกก ก็เหนื่อยเหอะ พิธีกรก็ประกาศว่า
ขอเชิญพบกับวงที่ทุกท่านรอคอย ในใจนี่โมเดินดอกชัวร์พอประกาศเท่านั้นล่ะว่า....
ลิปตา โอ้โหถึงขั้นเซงไม่ใช่ไม่อยากเจอพี่คัตโตะนะ แต่พี่มาผิดเวลาไปนิดนึงอ่ะ
คือง่วงแล้วไง คือช่วยๆมาเหอะทีโบน โมเดินดอกอ่ะ อยากกลับแล้ว
แต่แม่งไปมาสักที พอตี3กว่าก็ประกาสว่าเปนโมเดินดอก หมดแรงหนุกหว่ะ
แอบเหนื่อยแล้วได้แต่นั่งโยกหัวชิวๆละ แล้วพอทีโบนมาเท่านั้นอ่ะ
ถึงขั้นนอนหลับ เพราะว่าไอ้นุ่น ไอ้ตาลมันยังหนุกและมันส์อยู่ตลอดระยะเวลา
ที่อยู่บนหาด แม่งแดกยาม้าแน่นอนวิ่งเหมือนเก็บกดจากนั่งเล่น
ใช้สเปซซะคุ้มเลย แต่จริงๆแล้วรวมๆบรรยากาศโอนะ ถ้าไม่คิดไรมากเนี่ย
จัดแบบนี้โคตรชิวๆอ่ะ แค่บางช่วงมันจะน่าเบื่อนิดๆ เพราะเพลงไม่มันส์แต่โดยรวม
ก็แบบมันจัดริมหาดจริงๆ พอร้อนก็วิ่งลงหาด ถือว่าโออ่ะ ไม่ดีอย่าง
คือหาดโสมากอ่ะ เป็นข้อเสียเลยเพราะว่างานนี้ทำลายธรรมชาติไปเต็มๆ

---------------------------------------------------------------------------------------------
ขออัพเดดตัวเองช่วงนี้หน่อย คือเพื่อนบางคนจะงงๆเมื่อถามว่าเราทำไรอยู่
และเราบอกว่าอืมเรียนอยู่ เรียนโททุกคนก็งงๆ พอบอกไปว่าอืมเรียนแล้วที่ธรรมศาสตร์อ่ะ
ก็จะยิ่งงงบอกว่าเร็วจัง กูก็ว่าไม่เร็วนะจะจบพร้อมพวกมึงพอดีอ่ะได้ข่าวก็
ตอนนี้เรียนโทMIF อยู่ค้าบ และย้ายที่ทำงานใหม่มาทำที่Treasury แบงค์กรุงเทพคับ
ก็จะได้ไม่งงมากนักเพราะช่วงนี้มีคนตกใจเยอะ ก็ไม่ได้บอกทุกคนอ่ะ
ขี้เกียจ..

เมื่อประมาณวันศุกร์ที่ผ่านมาไปนั่งเล่นมา และก็โดนตัดออกจากconversation
ด้วยเหตุผลว่าคนโสดไม่เข้าใจหรอกซะงั้น อืมจริงๆก็พอจะเข้าใจนะแต่ก็นั่นหล่ะคนโสด
คงจะไม่เข้าใจจริงๆ แต่ก็พาลทำให้คิดว่าไม่อยากโสดนะเว้ย แต่ก็คิดไปอีกว่า
ชีวิตช่วงนี้วุ่นวายจริงๆขนาดโสดนะเนี่ย ถ้ามีแฟนจริงจะมีเวลาใส่ใจหรอวะ
ในเมื่อแค่เรื่องที่มีอยู่เวลาให้ตัวเองยังน้อยเลย ช่วงที่ผ่านมาที่กระทำตัวก็คือignorance
ก็อย่างที่บอกหลายๆคนไปว่าจริงชีวิตเราเอง เรามีความสุขมากเลยนะ
อย่างแรกงานใหม่ก็ดูท้าทายดี ต่างจากงานเก่าอย่างสิ้นเชิง
อย่างสองการเรียน MIF ทำให้รู้จักคนใหม่ๆ เหมือนได้เปิดมุมนึงของชีวิต
ที่บางทีเราก็อืมมันเคยเป็นมุมที่ขาดไปสมัยป.ตรีหว่ะ ช่วงนั้นเราไปทำอะไรอยู่วะ
ช่วงนี้สำหรับเราเป็นอะไรที่ใหม่ซึ่งเรารู้สึกดี ปัญหาเดียวตอนนี้คือกูกรอบ555+
ช่างเหอะ จริงๆสิ่งที่รอบด้านเรามันเหมือนแก้วที่ตกพื้นแตกไปแล้ว
และมีคนพยายามจะติดกาวต่อมัน ซึ่งแก้วที่แตกต่อให้ติดกาวไปมันก็ไม่มีประโยชน์
เพราะยังไงแก้วแตกก็คือแก้วแตก จริงๆเราเองเคยคิดว่าที่มันแตกแล้วมันหลอม
กลับไม่ได้เป็นเพราะเราเองไม่คิดจะต่อมันรึเปล่า แต่คิดไปคิดมาก็
ไม่ใช่หรอก แก้ว1ใบถ้าไม่ช่วยกันหลอมก็คงไม่เกิดประโยชน์ เพราะมันคงจะแตกอีก
และเมื่อทุกครั้งคนที่ทำแตก คิดว่าการหลอมแก้ว คือการเอาแก้วมาต่อด้วยกาวด้วยแล้ว
มันมีแต่รอยแตกมันจะมากกว่าเดิม เศษแก้วที่แตกไปก็ไม่มีทางหาเจอ
เมื่อสุดท้ายแล้ว แก้วก็ไม่สามารถเป็นแก้วได้อีก แตกแล้วก็แตกเลย
ปัญหามันก็ไม่มีทางแก้อยู่แล้วล่ะ ทำให้ตอนนี้ที่อยากจะทำคือหนี และไม่สนใจ
มันอยู่ภายในสมมติฐานที่ว่าเรื่องของคนอื่น ชั้นไม่เกี่ยว
แต่เมื่อไม่ได้สอนมาให้เป็นคนแบบนั้น แล้วเมื่อสุดท้ายแล้ว......เด็กตัวเล็กๆอย่างเรา
จะทำอะไรได้ เพราะสำหรับเราแก้วมันแตกไปนานแล้ว.....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สิ่งหนึ่งที่เธออาจจะลืมไป เมื่อน้ำแข็งละลายมันก็คือน้ำ
บางที่คนที่ดูตื้นๆ อาจมีอะไรมากกว่าที่เธอคิด
และเมื่อคนที่มักหัวเราะเสียงดังที่สุด ร้องไห้
เมื่อท้ายที่สุดแล้ว............

I'm not so strong to stand still when got hit by obstacles.
I'm not so brave to face every problem on my own.
I'm not so bright to solve every solutions for everyone.
I'm not so optimistic but rather pessimistic.
I'm not so mature to make decision for anyone.
I'm not so me lately.
I'm not so afraid but just a little.
I'm not so....................

ประมาณช่วงนี้ของปีที่แล้วโบส้มกำลังจะมีเลี้ยงรุ่น เชื่อว่าปีนี้คงไม่มี
เพราะประธานรุ่นยังอยู่อังกฤษอยู่เลย ในขณะเดียวกันใกล้ๆช่วงนี้ที่
เพื่อนเราคนนึงได้จากไปจากโลกที่แสนวุ่นวายโลกนี้
เพื่อนคนนี้ไม่ใช่เพื่อนสนิทเรา แต่ก็รู้จักกันมานาน และนานพอจะบอกว่า
มันเป็นคนดีมากๆ และมันได้มาจากปากเราคนเดียวมันมาจากทุกๆคนที่รู้จักมัน
และมันเคยมีคำพูดที่ว่า "จากไปให้คนคิดถึง" คำๆนี้เป็นจริงเสมอสำหรับคนๆนี้
บ่อยครั้งที่เราคิดถึงมัน เราก็จะเข้าไปใน hi5มันและก็คอมเมนท์ลงไป
และทุกๆครั้งที่เข้าไปต้องบอกได้เลยว่ามีคอมเมนท์ใหม่ๆมาตลอดเวลา
พูดเหมือนว่ามันยังมีชีวิตอยู่ก็มี ชวนไปนู่นมานี่ทั้งที่รู้ว่ามันไปไม่ได้แล้วก็มี
พูดว่าคิดถึงก็มี ต่างๆนานา  วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่เราเข้าไปhi5มันมา
เพราะว่าเห็นมันออนทั้งวัน และเปลี่ยนชื่อด้วย เราก็รู้ว่าไม่ใช่มันอ่ะนะ
เพราะเห็นบ่อย แต่แค่วันนี้มันเล่นออนทั้งวัน คิดๆแล้วก็หลอนดี5555+
แต่นั่นล่ะมันทำให้คิดถึงหน่ะ ถ้าปีนี้แกยังอยู่แกคงเป็นอีกคนนึง
ที่เราต้องไปงานรับปริญญา ก็ดีประหยัดเงิน 5555+ ก็แค่คิดถึงมันอ่ะนะ
อยู่บนนั้น ดูแลเพื่อนๆตรงนี้ด้วยนะ

เป็นอีกครั้งที่เราเริ่มเรื่องีกอย่างแต่เราจบคนล่ะอารมณ์ จากข้อสังเกตที่บีมตั้งให้
ก็เปล่าหรอก บางทีเรามีเรื่องนู่นนี่นั่นโน่นอยู่ในใจ แต่แบบจะเขียนให้มันตรงประเด็น
เลยมันก็ดูเป็น ได ได๊ ได เกินไปไม่ชอบหว่ะ เลยต้องเล่าแบบเหมือนจะมีอะไรนิดนึง

ยังไงก็ตามแต่ คิดถึงนะ นอต