เชื่อมั้ยว่าในปัจจุบัน ของบางชิ้นที่เล็กมากอย่างเจ้า memory card
ซึ่งราคามันอาจจะถูกกว่าเพชรพลอยมากมาย แต่ถ้ามันหายเนี่ย
ความเสียดายมันแทบไม่ต่างกัน หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ
อย่างเมื่อวานนี้เราทำกระเป๋าใส่ Thumb, MMC, สายแจ๊คต่อหัวเล็กของโนเกีย
แบตโนเกีย "หาย" เนื่องจากเราทำมันหล่น ก็เดินวนหาอยู่พักใหญ่
แถวรถไฟใต้ดิน และก็เริ่มทำใจว่าเฮ้อข้อมูลกู เซงโว้ย สงสัยคงต้อง
ซื้อ External HD จริงๆแล้ว และก็ตัดสินใจเดินกลับบ้าน
ก็มีคุณลุงคนหนึ่งเดินเข้ามา ซึ่งปกติคุณลุงท่าทางแบบนี้ถ้าอยู่แถวเยาวราช
จะเป็นพวก homeless ขอตังค์ เราก็ตั้งท่าจะเดินหนี แต่คุณลุงพูดขึ้นมาอะไรสักอย่าง
ได้ยินแวบๆว่า หนูทำของหายรึเปล่า โอ้แม่เจ้าคิดในใจว่าคุณลุงเก็บได้หรอ
หรือว่าคุณลุงเห็นท่าทางเราถึงลองเสี่ยงถามดูจะหลอกเอาตังค์กูป่าววะ
แต่ก็ตอบไปว่าใช่ค่ะ เค้าก็ถามว่าทำอะไรหาย เราก็บอกไปเป็นกระเป๋าใส่ของ
ใบเล็กประมาณฝ่ามือ เค้าก็ถามว่าสีอะไรซึ่ง เรามองว่ามันเป็นสีขาวนะ
แต่จริงๆกระเป๋ามันมีสีฟ้า เหลือง ส้ม มากมายซึ่งคุณลุงเค้าเลยมองว่ามันเป็นสีเหลือง
เค้าก็เลยบอกว่างั้นก็ไม่ใช่ แต่เรามั่นใจว่าใช่เลยพยายามบอกเค้าว่า
มันเป็นกระเป๋าใบเล็กข้างใน(คิดในใจเค้าจะรู้จักสินค้าไฮเทคในกระเป๋าใบนั้นมั้ย
ถ้าบอกชื่อไปคุณลุงต้องงง และไม่เชื่อกูแน่นอน) เลยอธิบายไปว่ามันเป็นกล่อง
ใส่เล็กใส่ของมากมาย ลุงเลยเริ่มเชื่อ และแล้ว เราก็ Lost & Found
รู้สึกโชคดีจริงๆ เพราะหานานมาก คุณลุงก็บอกว่าเค้ายืนรออยู่นานเผื่อมีใครจะเดิน
กลับมาเอา คุณลุงแอบเป็นคนดีนะเนี่ย นานๆทีจะเจอคนแบบนี้แฮะ...
