เมื่อประมาณวันศุกร์ที่ผ่านมาไปนั่งเล่นมา และก็โดนตัดออกจากconversation
ด้วยเหตุผลว่าคนโสดไม่เข้าใจหรอกซะงั้น อืมจริงๆก็พอจะเข้าใจนะแต่ก็นั่นหล่ะคนโสด
คงจะไม่เข้าใจจริงๆ แต่ก็พาลทำให้คิดว่าไม่อยากโสดนะเว้ย แต่ก็คิดไปอีกว่า
ชีวิตช่วงนี้วุ่นวายจริงๆขนาดโสดนะเนี่ย ถ้ามีแฟนจริงจะมีเวลาใส่ใจหรอวะ
ในเมื่อแค่เรื่องที่มีอยู่เวลาให้ตัวเองยังน้อยเลย ช่วงที่ผ่านมาที่กระทำตัวก็คือignorance
ก็อย่างที่บอกหลายๆคนไปว่าจริงชีวิตเราเอง เรามีความสุขมากเลยนะ
อย่างแรกงานใหม่ก็ดูท้าทายดี ต่างจากงานเก่าอย่างสิ้นเชิง
อย่างสองการเรียน MIF ทำให้รู้จักคนใหม่ๆ เหมือนได้เปิดมุมนึงของชีวิต
ที่บางทีเราก็อืมมันเคยเป็นมุมที่ขาดไปสมัยป.ตรีหว่ะ ช่วงนั้นเราไปทำอะไรอยู่วะ
ช่วงนี้สำหรับเราเป็นอะไรที่ใหม่ซึ่งเรารู้สึกดี ปัญหาเดียวตอนนี้คือกูกรอบ555+
ช่างเหอะ จริงๆสิ่งที่รอบด้านเรามันเหมือนแก้วที่ตกพื้นแตกไปแล้ว
และมีคนพยายามจะติดกาวต่อมัน ซึ่งแก้วที่แตกต่อให้ติดกาวไปมันก็ไม่มีประโยชน์
เพราะยังไงแก้วแตกก็คือแก้วแตก จริงๆเราเองเคยคิดว่าที่มันแตกแล้วมันหลอม
กลับไม่ได้เป็นเพราะเราเองไม่คิดจะต่อมันรึเปล่า แต่คิดไปคิดมาก็
ไม่ใช่หรอก แก้ว1ใบถ้าไม่ช่วยกันหลอมก็คงไม่เกิดประโยชน์ เพราะมันคงจะแตกอีก
และเมื่อทุกครั้งคนที่ทำแตก คิดว่าการหลอมแก้ว คือการเอาแก้วมาต่อด้วยกาวด้วยแล้ว
มันมีแต่รอยแตกมันจะมากกว่าเดิม เศษแก้วที่แตกไปก็ไม่มีทางหาเจอ
เมื่อสุดท้ายแล้ว แก้วก็ไม่สามารถเป็นแก้วได้อีก แตกแล้วก็แตกเลย
ปัญหามันก็ไม่มีทางแก้อยู่แล้วล่ะ ทำให้ตอนนี้ที่อยากจะทำคือหนี และไม่สนใจ
มันอยู่ภายในสมมติฐานที่ว่าเรื่องของคนอื่น ชั้นไม่เกี่ยว
แต่เมื่อไม่ได้สอนมาให้เป็นคนแบบนั้น แล้วเมื่อสุดท้ายแล้ว......เด็กตัวเล็กๆอย่างเรา
จะทำอะไรได้ เพราะสำหรับเราแก้วมันแตกไปนานแล้ว.....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สิ่งหนึ่งที่เธออาจจะลืมไป เมื่อน้ำแข็งละลายมันก็คือน้ำ
บางที่คนที่ดูตื้นๆ อาจมีอะไรมากกว่าที่เธอคิด
และเมื่อคนที่มักหัวเราะเสียงดังที่สุด ร้องไห้
เมื่อท้ายที่สุดแล้ว............
คิดเรื่องโสดอีกละเพื่อนกู จะบอกว่า โสดอะ ก้อดีจิงๆนั่นแหละ
